فعاليتي كارساز براي كيفيت بخشي به آموزش
اقدامپژوهي (پژوهش در عمل) رويكردي سازنده در جهت گسترش تواناييهاي كارورزان در عرصههاي مختلف شغلي است. در حوزة آموزش و پرورش نيز اين انديشه گامي اساسي در جهت اصلاح و بهبود محسوب ميشود كه با تكيه بر تواناييها و مشاركت عمومي بهثمر ميرسد. با اين رويكرد همه كاركنان ميتوانند به عنوان عنصري سازنده و فكور در جهت شناسايي مسايل و حل آنها در محيطهاي آموزشي سازماندهي و بهكار گرفته شوند. اقدامپژوهي با گذر از برخي تشريفات سنتي درحوزة تحقيقات، فرصت دانشآفريني را در سطحي فراگير مهيا ميسازد؛ به نحوي كه هر كارورز ميتواند براي بهبود فعاليتهاي شغلي خود، طرحي نو را دراندازد و حركت خود را بهسمت بهبود و پيشرفت سامان دهد. بكارگيري اين انديشه در حوزة آموزش و پرورش، توسعة ظرفيت بهبود در نظام آموزشي از طريق انديشه هزاران معلم و مديري است كه ميتوانند در مسير كاميابي دانشآموزان از آموزش و تحصيل حركتي اساسي بهعمل آورند. با اين وصف بايد براي فهم و گسترش اين انديشه در نظام آموزشي كوششهاي بيشتري بهعمل آيد، تا جايي كه هر معلم و مدير اقدامپژوهي را يكي از وظايف خود در جريان آموزش بهحساب آورد.








